Uncategorized

Γράμματα για ληστρικές ιστορίες και εκτελέσεις – του Βασίλη Βαμβακά (μέρος τέταρτο)

Άφ’ης στιγμής εις την καρδίαν αυτών των ανθρώπων ο έρως της ληστείας, είναι επικρατέστερος από της προς τας οικογενείας των φιλοστοργίαν και από την αγάπη προς την πατρίδα των.

Ιωάννης Καποδίστριας

15211696_1450525151643035_942798280_n

ελληνικό γιαταγάνι

Γράμματα για ληστρικές ιστορίες και εκτελέσεις στο κελί του Βασίλη Βαμβακά

(μέρος τέταρτο)

14961379_1429146880447529_2102565330_n

Σφαγείο

Η ‘ξένη ακρίδα’ που είχε πέσει πάνω σαν σε κατεκτημένη χώρα, οι βαυαροί αντιβασιλιάδες δεν καταλάβαιναν πως οι ντόπιοι ληστές ή επαναστάτες ή εξεγερμένοι ανάλογα τα γεγονότα δεν είναι σαν τους δικούς τους. Έτσι τον πρώτο χρόνο που μετακόμισαν την πρωτεύουσα από το Ναύπλιο στην Αθήνα, το 1833 και εγκατέστησαν τον θρόνο στην Ρούμελη σκέφτηκαν να ξανοιχτούν προς τα βορειοδυτικά καθαρίζοντας το τόπο από τους ληστές… Έτσι απλά ο λοχαγός Κράους 27 ετών τότε, στάλθηκε από την κυβέρνηση προς το Αγρίνιο, με σκοπό να φτιάξει στην κλεισούρα έναν σταθμό χωροφυλακής. Από εκεί θα εφορμούσαν τα αποσπάσματα και θα σκότωναν τους ληστές. Ο Κράους στο Αγρίνιο δήλωνε πως δεν φοβάται κανέναν και δεν έβλεπε την ώρα να βρεθεί σε μάχη μαζί τους για τους κανονίσει. Μαζί με δύο στρατιώτες και έναν ντόπιο για να τους δείχνει το δρόμο μπήκαν έφιπποι στην Κλεισούρα. Ο ντόπιος Αγρινιώτης που πήραν μαζί, διηγείται την ιστορία και φαίνεται να μην έχει έρθει σε συνεννόηση με ληστές, ενώ ο λοχαγός που μιλάει Ελληνικά, του λέει να προχωρήσει πιο μπροστά από αυτούς.

Όταν ο ντόπιος ακούει την διαταγή του Κράους να οπλίσουν τα τουφέκια για να είναι έτοιμοι σε παν ενδεχόμενο, τους λέει πως δεν είναι καλή ιδέα, γιατί οι ληστές αν έχουν στήσει παγίδα και το δουν θα αγριέψουν. Ο λοχαγός δεν συμφώνησε και συνέχισε την πορεία του. Ξάφνου ακούστηκε ‘στον τόπο όλοι, κάτω τα’άρματα…όποιος ματαξεκόψει χάθηκε..!’ Ο άοπλος ντόπιος κατέβηκε από το άλογο, ενώ ο βαυαρός έδωσε διαταγή για ‘πύρ!’ προς το σημείο που ακούστηκε η φωνή, αρχίζοντας πρώτος να πυροβολεί με την πιστόλα του. Αρκετά βόλια καρφώθηκαν στο σώμα και το κεφάλι του λοχαγού και έπεσε από το άλογο. Ο ένας στρατιώτης πέφτει και αυτός νεκρός, ο άλλος μένει πάνω στο άλογο τραυματίας και ο ντόπιος δέχεται από τις σφαίρες που έπεσαν μία στα οπίσθια. Οι ληστές βγαίνουν από τους θάμνους και πλησιάζουν. Ένας από αυτούς αρπάζει τον τραυματία,  τον πλαγιάζει στο άλογο και του κόβει με το σπαθί ,το κεφάλι με μιας. Ένας άλλος ληστής , τραυματισμένος και τρελαμένος από τον πόνο κόβει τα αυτιά και την μύτη του Κράους ενώ ο καπετάνιος ,του βάζει τις φωνές λέγοντας του ότι ‘δεν πρέπει γιατί είναι νεκρός’. Οι υπόλοιποι πήραν τα όπλα , τα ρολόγια και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε και άφησαν τον ντόπιο χωρίς καν να τον κοιτάξουν. Χαρακτηριστικά ο τελευταίος πριν φύγει δοκίμασε τις μπότες του λοχαγού και του ήταν μικρές. Έδωσε τότε μερικές με την μπότα πάνω στο νεκρό βαυαρό και χάθηκε μαζί τους άλλους. Ένα μεγάλο απόσπασμα πήγε και μάζεψε τα πτώματα την επομένη και τα έθαψε με όλες τις τιμές στο Αγρίνιο.

Οργανωμένο έγκλημα

Ο ερευνητής Χαλατσάς σπεύδει να διευκρινίσει: ‘Οταν λέμε έγκλημα δεν εννοούμε μόνο τη ζωοκλοπή ή τη λιποταξία ή την απαγωγή ή ακόμα την καθαυτό ληστεία με λύτρα, αλλά κυρίως την ανθρωποκτονία, τον φόνο. Οι βασικοί εκπρόσωποι της ληστοκρατίας στα χρόνια εκείνα, έξω από τα άλλα, βαρύνονταν κυρίως με ανθρωποκτονίες, που τις περισσότερες φορές δεν είναι απλώς φονικά, αλλά αποτρόπαια και ειδεχθή, στυγερά κακουργήματα, που φτάνουν έως τη θηριωδία’.

Τον Οκτώβρη του 1835 η εφημερίδα ‘Αθηνά’ δημοσιεύει : «Ληστές τινές τον αριθμό τριάκοντα περίπου, συσσωματωθέντες υπό τους αρχηγούς Χοσάδαν, Καλαμάταν και Ρουπακιά, ανεφάνησαν εις το στενό των Θερμοπυλών. Ο έπαρχος Φθιώτιδας, πληροφορηθείς τα περί της εμφανίσεως των ληστών, απέστειλεν εκεί εν απόσπασμα εθνοφυλάκων προς καταδίωξιν. Αλλ’οι λησταί, οχυρωθέντες εις τα παλαιά ταμπούρια, επρότειναν ισχυράν αντίστασην εις την ορμή των εθνοφυλάκων».

Οι ληστές στήνουν το καρτέρι τους σε κλειστό τόπο (κλεισούρα) ή σε μονοπεράσματα (σύρτες). Τρεις, τέσσερις ή και περισσότεροι κάνουν την επιχείρηση. Ο αρχηγός με τους υπόλοιπους λουφάζουν κάπου κοντά με στημένα καραούλια.

Όταν εμφανιστεί το θύμα βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπο με τα προτεταμένα όπλα και τις προειδοποιητικές φωνές των κλεφτών. Όποιος τολμήσει και αντισταθεί χάνει τη ζωή του επιτόπου. Η ομάδα κρούσης αφαιρεί από τον συλληφθέντα τιμαλφή, ρολόγια και χρήματα. Αυτά τα κρατά για λογαριασμό της. Δεν έχει μερίδιο ούτε ο καπετάνιος ούτε οι άλλοι σύντροφοί του. Ο αιχμάλωτος οδηγείται στον αρχιληστή, που ορίζει το ποσό των λύτρων για την εξαγορά, ποιοι θα το φέρουν, πώς και πού. Τέλος, θα υπάρχει πάντα ο κανόνας που ξεγράφει όποιον ζητά σταθμό χωροφυλακής ή βοήθεια από τις αρχές στους τόπους που αποτελούσαν άσυλο ..αυτοί οι ‘Βασιλείς των ορέων’.

15218695_1450527788309438_2112189393_n
….. Συνεχίζεται ……..

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ

ΚΑΝΕ ΣΧΟΛΙΟ

AΠΑΝΤΗΣΗ

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To Top