Uncategorized

Γράμματα για ληστρικές ιστορίες και εκτελέσεις – του Βασίλη Βαμβακά (μέρος πέμπτο)

Γράμματα για ληστρικές ιστορίες και εκτελέσεις στο κελί του Βασίλη Βαμβακά

(μέρος πέμπτο)

 

Η εποχή της λεπίδας

…Άρθρον 5ον: Ο ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΙΣ ΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟΠΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΩΡΙΣΜΕΝΟΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ.

Όλες σχεδόν τις θανατικές εκτελέσεις, με καρμανιόλα ή με τουφεκισμό, τις παρακολουθούσαν πολλοί άνθρωποι. Οι εκδηλώσεις του πλήθους ήταν διαφορετικές ανάλογα την περίπτωση. Άλλοτε χειροκροτούσαν τους δέσμιους και άλλοτε τους δεσμώτες. Άλλοτε γιούχαραν και έβριζαν τους δήμιους και άλλες φορές ήταν σιωπηλοί και βουβοί. Πολλές φορές έδειχναν να θρηνούσαν σιωπηλά τον εκτελεσμένο ανάλογα με το πώς είχε διαμορφωθεί η κοινή γνώμη. Στο Παλαμήδι οι εκτελέσεις γίνονταν στο ‘αλωνάκι’, την πλατεία έξω από το κάστρο οπού στήνονταν η λαιμητόμος και μαζεύονταν παιδιά γυναίκες και γέροι κυρίως, από νωρίς το πρωί για να δουν την τελευταία πομπή του μελλοθάνατου. Σε αυτό το κάστρο του Ναυπλίου υπήρχε η ‘καρά ντάπια’ ή ‘η ντάπια του Ρόμπερ’ που στέκεται στο ψηλό σημείο του γκρεμού της Αρβανιτιάς. Κάποιος από τους φύλακες έβγαλε κάποτε την σιδερένια ντάπια που ήταν εκεί και δημιουργήθηκε μια τρύπα, ίσα που να χωράει το κεφάλι του μελλοθάνατου για να μπορεί από την άλλη να βλέπει για τελευταία φορά κάποιο από τα αγαπημένα του πρόσωπα. Ήταν τόση η απόσταση που δεν μπορούσαν να ακουμπήσουν τα κεφάλια ούτε για ένα φιλί. Και μέσα στο σκοτάδι ακούγονταν μόνο η φωνή… Στην Αθήνα η περιοχή Γουδί πίσω από την διαβόητη ‘Σωτηρία’ εκτελέστηκαν πολλοί, στο πεδίον του Άρεως αλλά και στην πλατεία Συντάγματος. Πολλές φορές η γκιλοτίνα μεταφέρονταν στην περιφέρεια όπου πραγματοποιούνταν μαζικές εκτελέσεις καταδικασμένων υπό τα βλέμματα πολλών πολιτών. Πολύ αργότερα στην Θεσσαλονίκη πίσω από το ‘κόκκινο σπίτι’ στο Καυταντζόγλειο και στο ‘χώρο των φαντασμάτων’ πίσω από τα κάστρα του Επταπύργιου.

Η λεπίδα της καρμανιόλας ζύγιζε περίπου 44 οκάδες ( 56,3 κιλά ). Δεν έφτασε έτοιμη στο Ναύπλιο, αλλά συναρμολογήθηκε στο λιμάνι. Ο δήμιος αφού δεν βρήκε βοηθούς από την περιοχή, του έφεραν έναν Βούλγαρο και έναν Ιταλό και στην αρχή έκοβαν κεφάλια από κατσίκια για να εκπαιδευτούν. Τσοπάνηδες και βοσκοί έβλεπαν τη λαιμητόμο σαν ένα νέο εργαλείο σφαξίματος και συχνά πυκνά κατέβαζαν το κοπάδι τους προς τα εκεί. Μετά τα γεγονότα στο Μεσολόγγι και την φυγάδευση του δήμιου, ο Γάλλος εκτελεστής δήλωσε παραίτηση αλλά δέχτηκε να μείνει ώσπου να μάθουν οι βοηθοί του να χειρίζονται σωστά και αποτελεσματικά το μακάβριο εργαλείο τους και συγκεκριμένα σε έναν νεοφερμένο κρατούμενο Αλβανό ληστή που λέγονταν Αρναούτ. Λίγο πριν από το γεγονός αυτό ο Έλληνας πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη προσπάθησε να πείσει κάποιος ‘κατσίβελους’ Οθωμανούς τσιγγάνους, να έρθουν στο Ναύπλιο και να αναλάβουν τις εκτελέσεις. Αυτοί επειδή όπως είπαν, είχαν συνηθίσει να κόβουν κεφάλια με τις σπάθες τους, αρνήθηκαν και έλεγαν ότι έχουν ‘πρόβλημα στην κλείδα’…

‘Σήμερον της εικοστήν Οκτωβρίου 1834 έτους παρουσθιασθείς ο κατά την Ελλάδα Δήμιος Χασάν Αρναούτ έδωκε τον εξής όρκον ενώπιον του επί της Δικαιοσύνης γραμματέως της Επικρατίας κ. Σχινά: Ορκίζομαι να φυλάξω πίστην εις τον Βασιλέα, υπακοήν εις τους νόμους του Βασιλείου και να εκπληρώ ακριβώς το εμπεστευθέν εις εμέ χρέος. Ο Χασάν Αρναούτ, μη ηξεύρων γράμματα, έκαμε το σημείον του Σταυρού.

Κωνσταντίνος Δ. Σχινάς – Εδουάρδος Μάσσων’

Όπως ήταν φυσικό, ακολούθησαν διαμαρτυρίες από την επίσημη εκκλησία για τον αλλόθρησκο δήμιο που ορκίστηκε στο ευαγγέλιο κάνοντας έτσι τους πιστούς να αυξήσουν την απέχθειά τους για αυτόν.

‘Le guillotine tour de Greece’

Μετά από αυτό προγραμματίστηκε να γίνουν τρεις εκτελέσεις ληστών στο Άργος. Ο κόσμος που είχε μαζευτεί στην πλατεία του Άργους έκανε δύσκολη την πρόσβαση στο σημείο της εκτέλεσης. Όταν αυτή ξεκίνησε γέμισε τον κόσμο φρίκη, αφού ο αρχάριος και σοκαρισμένος δήμιος για να κόψει το κάθε κεφάλι χρειάστηκε πάνω από δύο χτυπήματα με την λεπίδα της λαιμητόμου. Με το απαίσιο θέαμα που προκάλεσε η εκτέλεση, άρχισε ο λιθοβολισμός του δήμιου και της φρουράς του και έληξε όταν φυγαδεύτηκαν από το Άργος.


Αργότερα κατέληξαν στην μεταφορά του δήμιου και του βοηθού του, στο Μπούρτζι και θα έβγαινε μόνο για να εκτελέσει το ‘καθήκον’ του. Όταν συμπλήρωσε και τα οκτώ χρόνια της θητείας του και αναχώρησε από το Ναύπλιο , βρέθηκε κατακρεουργημένος και αυτός και ο βοηθός του σε μια ερημική παραλία. Από τα τεμαχισμένα πτώματα δεν έλειπε τίποτα από τις οικονομίες τους.

Για μεγάλο διάστημα μετά τα παραπάνω γεγονότα η καρμανιόλα έμενε αχρησιμοποίητη μέχρι να αρχίσουν νέες εκτελέσεις. Αυτές άρχισαν παράλληλα με την απόφαση να γίνεται ο αποκεφαλισμός κοντά στους τόπους διάπραξης των εγκλημάτων. Ξεκίνησαν έτσι οι ‘εβδομάδες αίματος’ σε όλη την επικράτεια. Στις ‘εβδομάδες αίματος’ η καρμανιόλα πήγε στην Αθήνα και αποκεφάλισε τον ληστή Αρτόζη. Με το ατμόπλοιο ‘Σαλαμίνα’ έφυγε από τον Πειραιά για τον Βόλο και έκοψε το κεφάλι του Θεσσαλού ληστή Γαλατά καθώς και οι Κάκαρης , Φούντας , Κούτρουλος, Παπακούτζικος και Αβραμόπουλος. Μετά τις εκτελέσεις στον Βόλο πολλές γυναίκες έκοβαν τρίχες από τα κεφάλια των ληστών και μοιρολογούσαν. Από τα Φάρσαλα ξαναπήγε στον Βόλο και κατέληξε στα Τρίκαλα το 1891 για να ‘κόψει’ το ληστή Ζάρα και άλλους τριανταένα !! ληστές μέσα στο ‘αλωνάκι’ του περίβολου στο κτίριο της χωροφυλακής. Με το ‘βαπόρι του θανάτου’ πήγε στην Πάτρα, στην Κεφαλονιά και κατέβηκε μέχρι την Καλαμάτα. Στο Αγρίνιο κατά τις εκτελέσεις των Ντούα , Αμπέσικα και Στρηβανιώτη ήταν πολλές γυναίκες οι οποίες ήταν ιδιαίτερα εκδηλωτικές με τους μελλοθάνατους.

Υπάρχουν πολλές ιστορίες για τραυματισμούς μελλοθανάτων που είχαν κουνηθεί όταν έπεφτε η λεπίδα ή για λεπίδες που δεν ήταν κοφτερές ή σφήνωναν στο ξύλο λίγο πριν κόψουν το κεφάλι. Για δήμιους που δεν πρόσεχαν τις λεπτομέρειες και η καρμανιόλα κουνιόταν ή δεν είχαν ελευθερώσει καλά τα ρούχα από τον μελλοθάνατο με αποτέλεσμα να κόψει τον γιακά ή την αλυσίδα φυλαχτό του. Ιστορίες φρίκης επίσης που οι δήμιοι έδειχναν το κεφάλι στα πλήθη και αυτό χαμογελούσε, ανοιγόκλεινε τα μάτια ή αναπηδούσε .

Η καρμανιόλα ή γκιλοτίνα, η ‘κόκκινη κυρία’ για τους μελλοθάνατους του Παλαμηδίου ή ‘ η καραμανιόλα’ για τα τραγούδια , χρησιμοποιήθηκε ως το 1913. Καταργήθηκε επίσημα το 1929 με τον νόμο ‘3861’ και καθιερώθηκε ο τουφεκισμός. Στην τελευταία δεκαετία της ήδη είχε αρχίσει να σκουριάζει χωρίς δήμιο να την συντηρεί.

…. Συνεχίζεται…..

Διαβάστε εδώ τα 4 προηγούμενα μέρη

ΚΑΝΕ ΣΧΟΛΙΟ

AΠΑΝΤΗΣΗ

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

To Top