ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Συνέντευξη του καθηγητή του τμήματος Θεατρικών Σπουδών Γιάννη Λεοντάρη

Ο Γιάννης Λεοντάρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965

Σπούδασε Νεοελληνική φιλολογία στο ΑΠΘ. Από το 1997 είναι διδάκτορας Συγκριτικής Γραμματολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris X-Nanterre. Από το 1989 έως το 1997, παρακολούθησε μαθήματα ιστορίας και κοινωνιολογίας του κινηματογράφου στην E.H.E.S.S. στο Παρίσι. Συμμετείχε επίσης σε εργαστήρια σκηνοθεσίας του Ανατόλι Βασίλιεφ. Η διδακτορική του διατριβή αναφέρεται στη συγκριτική προσέγγιση της κινηματογραφικής και της λογοτεχνικής αφήγησης από τη σκοπιά της Θεωρίας της πρόσληψης. Εργάζεται ως επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου όπου διδάσκει Σκηνοθεσία και Υποκριτική. Έχει συμμετάσχει με επιστημονικά κείμενα σε συλλογικές εκδόσεις ενώ άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά, και πρακτικά συνεδρίων.

Συνέντευξη του Γιάννη Λεοντάρη στην ιστοσελίδα documentonews.gr

«Το θέατρο αντιμετωπίζεται σαν γραφική εκτροπή»

Στα φοιτητικά του χρόνια «σε μια εποχή όπου προσπαθούσαμε να διαχωρίσουμε στο μυαλό μας την “καλή” από την “κακή” Αριστερά» ο Γιάννης Λεοντάρης θα έβρισκε στις «Ακυβέρνητες πολιτείες» του Στρατή Τσίρκα επιχειρήματα ικανά να τροφοδοτήσουν την ιδεολογική του φαρέτρα.

Τριάντα χρόνια αργότερα έμελλε να επιστρέψει στο ανάγνωσμα της νεότητάς του σκηνοθετώντας (για τη συμπαραγωγή Θεάτρου Τέχνης και Εθνικού Θεάτρου) την «Αριάγνη», το δεύτερο μέρος της επικής τριλογίας, εστιάζοντας, όπως λέει, «στην εκρηκτική ασυμβατότητα ανάμεσα στην πολιτική και την ποίηση, στον κυνισμό και τον λησμονημένο ουμανισμό, στην Ιστορία και στο ανθρώπινο πάθος». Με την «Αριάγνη» ο Γιάννης Λεοντάρης προτείνει μια «πολιτική παράσταση αισθημάτων» με σκοπό όχι να αγιοποιήσει τους «καλούς» και να δαιμονοποιήσει τους «κακούς» της Ιστορίας αλλά για να «εκπλαγούμε από το γεγονός ότι όσα μας απωθούν ενδεχομένως να κατοικούν μέσα μας».

Eίχατε ως φοιτητής την πεποίθηση ότι ο χώρος της Αριστεράς θα μπορούσε να φέρει μια αλλαγή;

Οχι, δεν την είχα, γιατί δεν κατάλαβα ποτέ το περιεχόμενο του όρου «χώρος της Αριστεράς». Μου ενέπνεαν –και τότε και τώρα– τον ίδιο απεριόριστο σεβασμό και θαυμασμό οι ανιδιοτελείς άνθρωποι με πίστη σε έναν δικαιότερο κόσμο χωρίς θύτες και θύματα, είτε αυτοί είναι διανοούμενοι είτε ακτιβιστές είτε εργάτες. Τυχαίνει οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους που συνάντησα στη ζωή μου να είναι κομμουνιστές. Κομμουνιστές, όμως, χωρίς κόμμα. Είχα τη σπάνια τύχη να με νανουρίζουν στα παιδικά μου χρόνια οι ατέλειωτες κουβέντες της παρέας των «Σημειώσεων». Εμαθα λοιπόν να θαυμάζω προσωπικότητες και αισθήματα, όχι χώρους. Αυτός ο θαυμασμός τροφοδοτεί την πίστη μου για το μέλλον.

Εξακολουθείτε να βρίσκετε και σήμερα χώρους ανάμεσα στην «καλή» και την «κακή» Αριστερά;

Ποια είναι άραγε σήμερα η «κακή» και ποια η «καλή», όταν υπάρχει η κυβερνώσα Αριστερά; Επίσης, πόσο δεξιός έχει γίνει πια και ο λόγος όλων μας, σήμερα που η ρητορική της ατομικής επιβίωσης και του φόβου βρίσκεται στα στόματα δεξιών και αριστερών; Αλλωστε οι όροι «καλός» και «κακός» παραπέμπουν σε μια προτεσταντική αντίληψη του κόσμου. Ακόμη και ο όρος «Αριστερά» μετά την κατάρρευση του μύθου της σοσιαλδημοκρατίας δεν έχει σήμερα περιεχόμενο. Το ζητούμενο είναι η ανιδιοτέλεια. Αυτή ήταν η πρώτη ύλη όλων των συλλογικών αγώνων. Οι κομματικοί μηχανισμοί δυστυχώς εκπαιδεύουν τους ανθρώπους στην ιδιοτέλεια.

Εκτιμάτε πως παραμένουμε καθηλωμένοι σε ιδεολογικές βεβαιότητες;

Η ανάγκη να ακουμπήσει κανείς σε βεβαιότητες δεν είναι ιδεολογική αλλά οντολογική. Διαμορφώνει ο άνθρωπος ένα κέλυφος ασφαλείας γύρω του, θεωρώντας ότι έτσι προστατεύεται από τις απειλές. Πολύ γρήγορα πεθαίνει από ασφυξία χωρίς να το καταλάβει.

Ο Τσίρκας μάς δίνει μια εικόνα για το παιχνίδι που διαμόρφωσε την τύχη της μεταπολεμικής Ελλάδας. Τι είδους παιχνίδι παίζεται σήμερα;

Ακριβώς αυτό που παίζεται σε συνθήκες καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού στις μικρές περιφερειακές χώρες: εφαρμογή ενός αποικιοκρατικού σχεδιασμού διαχείρισης του ανθρώπινου, υλικού και πολιτισμικού δυναμικού και πλούτου των χωρών αυτών.

Τα τελευταία δεκατρία χρόνια έχετε στραφεί αποκλειστικά στη θεατρική σκηνοθεσία. Τι βρήκατε στο θέατρο που δεν βρήκατε στο σινεμά;

Τη συνδημιουργία, την πνευματικότητα, το αναπάντεχο και τη δυνατότητα να εργάζεσαι με ταπεινότητα και ησυχία χωρίς να εμπλέκεσαι σε διαχείριση τεράστιων χρηματικών ποσών.

Ο οικονομικός παράγοντας ήταν καταλυτικός στο κλείσιμο δύο κεφαλαίων στην πορεία σας: αυτή του κινηματογραφιστή και του επικεφαλής της ομάδας Κανιγκούντα. Φοβάστε πως η οικονομική δυσπραγία θα στραγγαλίσει τη δημιουργία;

Τελικά φαίνεται ότι η πιο αυτόνομη τέχνη είναι η γραφή. Δεν χρειάζεται καμιά κρατική επιχορήγηση. Ισως γι’ αυτό μπορεί, όταν το θέλει, να παραμένει πραγματικά επικίνδυνη και ακηδεμόνευτη. Το θέατρο όμως χρειάζεται χρήματα, χρειάζεται κρατική επένδυση, όπως τα νοσοκομεία και τα σχολεία. Πώς να υποστηρίξεις όμως το ευρωπαϊκό κεκτημένο της κρατικής μέριμνας για την τέχνη, όταν είσαι οικονομικά χρεοκοπημένος σε μια Ευρώπη φτώχειας και υποβάθμισης της δημοκρατίας; Στην Ελλάδα η τέχνη του θεάτρου έχει πάψει να θεωρείται επάγγελμα. Αντιμετωπίζεται σαν γραφική εκτροπή.

Με λίγα λόγια το κράτος δεν αντιλαμβάνεται τον πολιτισμό ως δημόσιο αγαθό.

Στην Ελλάδα για πολλές δεκαετίες με ηθικό και φυσικό αυτουργό το –ημιμαθές έως αστοιχείωτο– πολιτικό προσωπικό η απαξίωση του πολιτισμού ως κοινωνικού αγαθού έχει εδραιωθεί ως κάτι αυτονόητο.

Παρ’ όλα αυτά θητεύσατε στο Κέντρο Κινηματογράφου. Τι σας άφησε αυτή η εμπειρία;

Τα σημάδια της σύγκρουσης. Αφησε όμως και την ικανοποίηση πως μέσα σε δεκαπέντε μήνες το ΕΚΚ έγινε ένας κανονικός δημόσιος οργανισμός με εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας, διευθυντές τμημάτων, κτιριακές υποδομές για ασφαλή αποθήκευση αρχειακού υλικού, διαφανείς διαδικασίες χρηματοδοτήσεων, γραφείο Film Commission και κυρίως ανοιχτός στον έλεγχο των οικονομικών του. Ολα αυτά δεν υπήρχαν. Στο εξής από τα πρόσωπα εξαρτάται το πώς θα αξιοποιηθεί το σύνολο αυτών των υποδομών ώστε το ΕΚΚ να μην είναι μηχανισμός άσκησης εξουσίας με εργαλείο τη διαχείριση κονδυλίων.

Θα αναλαμβάνετε ξανά μια θέση σε κρατικό φορέα;

Η πολιτική μου θέση για τα πράγματα καθώς και οι εμμονές μου γύρω από τις δημόσιες λειτουργίες είναι γνωστές, άρα θεωρώ απίθανο να μου προταθεί ξανά κάτι τέτοιο. Η πολιτική εξουσία, ακόμη κι αν δηλώνει αριστερή, δεν αντέχει την πίεση της επιρροής των οικονομικών συμφερόντων στις αποφάσεις. Εκτός εάν συγκρουστεί μαζί τους ευθέως και μέχρι τέλους προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος.

INFO

«Αριάγνη» του Στρατή Τσίρκα

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Γιάννης Λεοντάρης.

Διανομή: Θανάσης Βλαβιανός, Παντελής Δεντάκης, Κατερίνα Λυπηρίδου.

Από τις 15 Νοεμβρίου

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν (Φρυνίχου 14, Πλάκα)

------- ΓΡΑΜΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΟ -------

Συναυλία της Ελένης Βιτάλη στο Ναύπλιο Συναυλία της Ελένης Βιτάλης, το Σάββατο στις 21 Ιουλίου Η συναυλία διοργανώνεται από το Εργατικό Κέντρο Ναυπλίου με έξοδα του Δήμου Ναυπλιέων. 9672 ε...
26 φοιτητές του Ναυπλίου παρουσιάζουν Μαραθώνιο Κουκλοθέατρου στην Αθήνα Οι μεταπτυχιακοί φοιτητές του τμήματος Θεατρικών Σπουδών γράφουν πρωτότυπα θεατρικά έργα, κατασκευάζουν και εμψυχώνουν κούκλες με κέφι και φαντασία αν...
Κολώνες με γυμνά καλώδια στο ύψος μικρών παιδιών στο πάρκο του Ναυπλίου – Καταγγελία Ένας πατέρας, αναγνώστης της ιστοσελίδας, μας έστειλε επιστολή για τις κολώνες που βρίσκονται στο πάρκο του Ναυπλίου, κοντά στον παλιό σταθμό του τρέν...
Ο Χρήστος Θηβαίος μάγεψε το κοινό σε μια φωτεινή αυλή του Ναυπλίου – Φωτογραφίες, βίντεο Ο Χρήστος Θηβαίος και η Μαρία Παπαγεωργίου έκαναν την αρχή χθες το βράδυ στις καλοκαιρινές εκδηλώσεις που διοργανώνει το Fotonio Events & More  Α...
Παρουσίαση μελέτης στο Ναύπλιο για τον ποιητή Γιάννη Ρηγόπουλο Την Κυριακή 17 Ιουνίου, στις 6 το απόγευμα, στην αίθουσα Λήδας Τασοπούλου του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, η Σοφία Κατσα...
Ο Καραγκιόζης και οι εξωγήινοι στο Θεατράκι του ΟΣΕ Το Σάββατο 16 Ιουνίου στις 9 το βράδυ, στο θεατράκι του ΟΣΕ στο Ναύπλιο, «Ο Θίασος του Άρη» παρουσιάζει την πρωτότυπη παράσταση με τίτλο «Ο Καραγκιόζη...
Κέντρο Εκπαιδευτικής Ρομποτικής ξεκινά στο Ναύπλιο Ο Δήμος Ναυπλιέων περνά και επίσημα στον «αιώνα της ρομποτικής» με τα εγκαίνια του Κέντρου Εκπαιδευτικής Ρομποτικής στην πόλη του Ναυπλίου τα οποία θα...
Πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης εργαζομένων σε μικρές επιχειρήσεις του Ναυπλίου Ο Εμπορικός Σύλλογος Ναυπλίου ανακοινώνει ότι θα υλοποιηθούν επιδοτούμενα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης εργαζομένων σε μικρές επιχειρήσεις Ο ...
Αγώνας δρόμου 12,5 χιλιομέτρων Αρβανιτιάς-Καραθώνας – Δηλώστε συμμετοχή Υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Συλλόγων Λαϊκού-Μαζικού Αθλητισμού-Υπεραποστάσεων ο Σύλλογος Μαραθονοδρόμοι Δρομείς Αργολίδας διοργανώνουν το...
Αφιέρωμα της Sportday στη Σκακιστική Ακαδημία Ναυπλίου Αφιέρωμα του Χρ. Πιλάλη και της αθλητικής εφημερίδας Sportday στη σκακιστική ακαδημία του Ναυπλίου...
Χορογραφία φοιτητών του τμήματος Θεατρικών Σπουδών σε όμορφα σοκάκια του Ναυπλίου Οι σπουδαστές από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου χορεύουν τη σειρά NELKEN από την Pina Bausch στα ό...
Μουσική βραδιά με τον Όθωνα Μεταξά στο Φουγάρο Ο Θεατρικός Όμιλος Ερμιονίδας, σε συνδιοργάνωση με το Δήμο Ερμιονίδας και την Περιφερειακή Ενότητα Αργολίδας, εν όψει του επετειακού, 5ου Φεστιβάλ επα...
ΚΑΝΕ ΣΧΟΛΙΟ

AΠΑΝΤΗΣΗ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

To Top