ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Άλλο να πηγαίνεις για τη νίκη κι άλλο εκείνη να σε πηγαίνει – Γράφει η Μαρία Δήμα

Η Ελληνίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης, Μαρία Σάκκαρη, στον τελικό κυπέλλου του τουρνουά WTAH πραγματικά έδωσε μια πολύ μεγάλη μάχη, ασχέτως αποτελέσματος

Έχοντας νικήσει το μεγάλο όνομα του τένις που λέγεται Βίνους Γουίλσον (Βραβείο ESPY καλύτερης τενίστριας, βραβεία BET & ESPY καλύτερης αθλήτριας κ.α) πέρασε στον ημιτελικό

Εκεί, νικώντας την Αμερικανίδα Ντανιέλ Κόλινς πέρασε στον μεγάλο τελικό του Σαν Χοσέ έχοντας να αντιμετωπίσει την Μιχαέλα Μπουζαρνέσκου, η οποία τελικά ήταν η νικήτρια του τουρνουά.

Ωστόσο, η Σάκκαρη κατάφερε να ανεβάσει τη θέση της στην παγκόσμια κατάταξη και να περάσει στο Νο 31 του κόσμου, αλλά αυτό επισκιάστηκε απ’ τους περισσότερους κάτω από ένα μεγάλο «ηττήθηκε».

Η αλήθεια είναι ότι για τους περισσότερους που παρακολουθούν τον αθλητισμό απ’ τα μπλογκς και την τηλεόραση χωρίς να έχουν ιδρώσει ποτέ τη φανέλα τους σε ένα γήπεδο -ό,τι γήπεδο κι αν είναι αυτό-, έστω και ερασιτεχνικά, αυτό είναι ένα νούμερο αρκετά μακριά από την «κορυφή» και την πρωτιά. Μια τέτοια θέση στην παγκόσμια κατάταξη, μπορεί να μην ικανοποιεί τα στάνταρ τους, ακριβώς επειδή δεν είναι η πρώτη.

Κάποια στιγμή, όμως, αυτοί οι φίλαθλοι θα πρέπει να μπουν σε ένα γήπεδο. Να ιδρώσουν, να προπονηθούν, να πάθουν μια εξάρθρωση και ύστερα να μπουν στη διαδικασία κριτικής. Γιατί η κριτική είναι το πιο εύκολο, το πιο γρήγορο και το πιο ασφαλές χόμπι. Το να μπεις για μια μέρα στη θέση ενός αθλητή, όμως, θέλει θάρρος, πρόγραμμα και υπομονή. Και η πλειοψηφία αυτών που κρίνουν πρόχειρα και αβίαστα, δε διαθέτει τίποτε από τα τρία.

Το να αφιερώνεις τη ζωή σου στον αθλητισμό, είναι μια απόφαση ζωής. Οι τακτικές προπονήσεις, οι στερήσεις και οι σωματικές και ψυχικές καταπονήσεις που συνοδεύουν τη μέρα σου, είναι καταστάσεις που σε φέρνουν αντιμέτωπο με τα όριά σου. Και το να τα παρατήσεις είναι το εύκολο.

Το δύσκολο είναι να συνεχίσεις να παλεύεις και να νικήσεις όχι τον αντίπαλο, αλλά τον ίδιο σου τον εαυτό. Κι αυτό είναι το μυστικό, αν αναρωτιέται κανείς. Σήμερα να είσαι καλύτερος από χθες και λίγο πιο αδύναμος απ’ ό,τι θα είσαι αύριο.

Το παράδειγμα με τη Μαρία Σάκκαρη δεν είναι εξεζητημένο. Είναι τυχαίο και ταυτίζεται με όλα εκείνα τα παραδείγματα ανθρώπων ή ομάδων που ο κόσμος τους/τις χαρακτηρίζει από την ήττα τους, μη λαμβάνοντας υπόψη του καθοριστικές παραμέτρους όπως η καθημερινή προπόνηση, οι επαναλαμβανόμενες εντάσεις και το γεγονός ότι ο άνθρωπος δεν είναι μηχανή και επηρεάζεται από όλα όσα συμβαίνουν στην ψυχή και το σώμα του. Και είναι σύνηθες φαινόμενο όταν κρίνεται από μια μάζα που έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζει τα αθλητικά γεγονότα με εμπορικά κριτήρια, κριτήρια καφενείου και σκοπιμότητα.

Από αθλητές που παλεύουν με τον ίδιο τους τον εαυτό και βγαίνουν νικητές, στην Ελλάδα πάμε πολύ καλά. Άνθρωποι που δεν το βάζουν κάτω προσπαθούν, βελτιώνονται και δίνουν μεγάλες μάχες ο καθένας στο είδος του, υπάρχουν πολλοί και πάντα θα υπάρχουν. Εκείνο που χρειαζόμαστε, είναι φιλάθλους που να μην είναι οπαδοί με την αρνητική σημασία της λέξης. Συμπαραστάτες στους αθλητές και τις ομάδες, εμψυχωτές και όχι οπαδούς που η μόνη τους ενασχόληση με τα αθλήματα είναι το «πόσο ήρθατε;». Κι αν τους αρέσει το αποτέλεσμα, ίσως ασχοληθούν μαζί σου. Αν δεν τους αρέσει, θα πάνε σε όποιον τους προσφέρει τη νίκη.

Όχι, δεν υπάρχει κανένας που να μην παλεύει για τη νίκη. Όλοι εκεί αποσκοπούν και όλοι αυτήν επιδιώκουν. Κάπου πρέπει να πιστέψεις, άλλωστε. Αλλά «είναι άλλο να πηγαίνεις για τη νίκη, κι άλλο εκείνη να σε πηγαίνει». Είναι άλλο να προσπαθείς με σκοπό τη νίκη, κι άλλο να καίγεσαι για τη νίκη και να την κάνεις αυτοσκοπό σου. Γιατί τότε χάνεις την αξία της προσπάθειας, η οποία μπορεί να μη σε οδηγεί απαραίτητα στη νίκη, αλλά σου καλλιεργεί το χαρακτήρα και τη συνείδηση. Και η κορυφή μπορεί να έχει θέση για έναν μόνο αθλητή ή μία ομάδα, αλλά ο χαρακτήρας και η συνείδηση αφορούν όλους όσους παίρνουν μέρος σε αυτό που λέγεται αθλητισμός.

Η κριτική μιας προσπάθειας αποκλειστικά και μόνο από το αποτέλεσμα αποτελεί μια εσφαλμένη οδό. Έχουμε μπερδευτεί στο να μιλάμε για ημίχρονα, σετ, γκολ, ισοπαλίες και τελικά αποτελέσματα, μόνο και μόνο για να καταλήξουμε στη μοναδική μας έγνοια, που είναι το «πόσο ήρθατε;». Όμως η ένταση, η προσπάθεια, ο πόνος, τα δάκρυα, η εξάντληση, το κατά πόσο σήμερα είσαι καλύτερος από χθες και το ποσοστό του εαυτού σου που καταθέτεις σε αυτό που κάνεις, είναι έννοιες μη μετρήσιμες και δε θα αποτυπωθούν ποτέ στο αποτέλεσμα κανενός αγώνα. Αυτό ίσως να μην το καταλαβαίνει ο μέσος φίλαθλος, αλλά έχει φτάσει η ώρα να το κάνει. Ο αθλητισμός από πλευράς των αθλητών έχει πια ωριμάσει και το ίδιο πρέπει πια να γίνει και από την πλευρά των φιλάθλων.

Ο μοναδικός τρόπος για να αποκτήσουμε φιλάθλους με ποιότητα, γνώσεις και συνείδηση, και όχι επιφανειακούς, που το μόνο που τους απασχολεί είναι το «πόσο ήρθατε;», είναι να τους πετάξουμε μια φανέλα στα χέρια και να τους πάμε σε ένα γήπεδο. Οι απλοί άνθρωποι να ανοίξουν τα φτερά τους μαζί με μια μπάλα, με μια ρακέτα, ακόντιο ή ό,τι άλλο υπάρχει εύκαιρο και να μπουν στο χορό.

Να ιδρώσουν, να μοχθήσουν, να προσπαθήσουν να ικανοποιήσουν πρώτα τους δικούς τους στόχους και ύστερα να ασχοληθούν με τους στόχους των άλλων. Όχι για να αποφύγουν οι άλλοι το να κριθούν, αλλά για να αποκτήσει ο αθλητισμός ποιότητα και στην κερκίδα. Έχει έρθει η ώρα να δούμε τον αθλητισμό με ένα άλλο μάτι και από μια άλλη σκοπιά. Γιατί εκεί τελικά είναι που υστερούμε και δυσκολευόμαστε πολύ να διορθωθούμε.

Σε αυτό το χρονικό σημείο πρέπει να ευχαριστήσουμε τη Μαρία Σάκκαρη για τις στιγμές συγκίνησης που μας προσέφερε στο τουρνουά. Της ευχόμαστε να πετύχει τους στόχους της και εκείνη, αλλά και ο καθένας που με προσωπικό κόστος και ιδρώτα παλεύει για ένα πρωτάθλημα ή για την προσωπική του εξέλιξη. Και όπως λένε και πραγματικά ισχύει, τα καλύτερα έρχονται.

Μαρία Δήμα

------- ΓΡΑΜΜΑΤΟΚΙΒΩΤΙΟ -------

ΚΑΝΕ ΣΧΟΛΙΟ

AΠΑΝΤΗΣΗ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

To Top