ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Μια ιστορία για τον Μητροπολίτη Αργολίδας – Γράφει ο Mario Vagman

 

To βράδυ της Κυριακής, γύρω στις 9, περπατούσα μπροστά από τη Μητρόπολη Αργολίδας, στο παρκάκι του ΟΣΕ

Δίπλα ακριβώς από τη Μητρόπολη, εδώ και καιρό, λειτουργεί ένα Κέντρο Νεότητας της Μητρόπολης. Το είχα μάθει, το είχα δει μερικές φορές σε στιγμές λειτουργίας – κάτι ομιλίες και προβολές έβλεπα – αλλά δεν πίστευα πως θα ήταν κάτι της προκοπής. Η γνώμη μου άλλωστε για διάφορες εκκλησιαστικές δράσεις δεν είναι η καλύτερη. Είμαι ομολογώ ελαφρώς προκατειλημμένος με τα ράσα. Καλά κάνω αλλά μάλλον δεν έχω πάντα δίκιο.

Το Κέντρο Νεότητας λοιπόν ήταν αυτή τη φορά γεμάτο με πιτσιρικάδες που έπαιζαν μπιλιάρδο, ένα ξύλινο ποδοσφαιράκι, φώναζαν και διασκέδαζαν, αγόρια και κορίτσια, δίχως αύριο. Όπως πρέπει να κάνουν οι πιτσιρικάδες. Απέξω μικρότερα παιδιά να τρέχουν με ποδήλατα και γενικώς μια πολύ ευχάριστη και ζωντανή ατμόσφαιρα. Καμία σχέση με μια στείρα κατήχηση και αυτό το φιλήσυχο ως εκνευριστικό πνεύμα των συνηθισμένων εκκλησιαστικών δράσεων. Από τον ενθουσιασμό μου, σκέφτηκα να κάνω ένα αφιέρωμα κάποια στιγμή σε αυτό το Κέντρο, έτσι για να μη φαίνεται πως γκρινιάζω συνέχεια με την εκκλησία. Και θα το κάνω. Αλλά η ιστορία μου δεν είναι αυτή. Είναι άλλη.

Περπατώντας σήμερα στο Ναύπλιο συνάντησα μια φίλη. Είπαμε τα νέα μας, τα κουτσομπολιά μας τα ναυπλιώτικα, και όπως το έφερε η κουβέντα της είπα τις εντυπώσεις μου για το κέντρο νεότητας της Μητρόπολης. Δεν της έκανε εντύπωση. Αντιθέτως συμφώνησε, αν και αυτή, όπως κι εγώ, με την εκκλησία δεν έχουμε και τις καλύτερες σχέσεις.

Και τότε με διηγείται την εξής ιστορία…

Ο Nεκτάριος, να ξέρεις, είναι εξαιρετικός άνθρωπος. Φιλοξενούσα πριν από μερικές μήνες σπίτι μου, 10 Σύριους πρόσφυγες. Θυμάσαι…Ζήτησα τότε τη βοήθεια όλων των φορέων που ήξερα. Μαζί και της Μητρόπολης. Ο Μητροπολίτης, όταν το έμαθε, επικοινώνησε μαζί μου και είπε πως θα βοηθήσει. Είπα κι εγώ πως θα δώσει κάποια χρήματα ή θα βρει έναν καλύτερο χώρο για να μείνουν για λίγο καιρό οι άνθρωποι. Ο Μητροπολίτης όμως ήρθε με το αμάξι του, χωρίς οδηγό ή φρουρά, πήρε μαζί του έναν Σύριο με σοβαρά προβλήματα όρασης, πήρε μαζί και τον μεταφραστή και τους πήγε στην Αθήνα. Τον Ισαάμ και το Μουσταφά.  Στόχος του ήταν να κάνει εξετάσεις στα μάτια ο ένας Σύριος με το πρόβλημα. Έκανε τις εξετάσεις, τις πλήρωσε και στην επιστροφή, αφού τους τάισε, τους αγόρασε και 2 ζευγάρια παπούτσια στον καθένα. Τους έφερε πάλι μόνος του χωρίς οδηγό. Μόνος του. Χωρίς να το μάθει κανείς. Έπειτα από όλα αυτά, η Μητρόπολη με βοήθησε με κάθε τρόπο στη φιλοξενία των προσφύγων. Κατάλαβες; Απλά ο άνθρωπος είναι χαμηλών τόνων…Δε θέλει να φαίνεται. Εγώ ξέρω μόνο αυτό. Προφανώς έχει κάνει περισσότερα αλλά μάλλον δεν θα τα μάθουμε. Να τα γράψεις αυτά. 

Ακούω την ιστορία και μένω άναυδος. Το μόνο που κατάφερα να κάνω είναι να τη μεταφέρω γραπτώς με τον καλύτερο δυνατό τρόπο που έχω.

Δε γνωρίζω αν ο ίδιος ο Μητροπολίτης δεν επιθυμεί αυτή τη δημοσίευση αλλά μου είναι αδιάφορο.

Δικαιοσύνη.

Mario Vagman

ΚΑΝΕ ΣΧΟΛΙΟ

AΠΑΝΤΗΣΗ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

To Top