ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Το σημαντικότερο γεγονός του 2018 – Γράφει ο Mario Vagman

Στις 28 Δεκεμβρίου του 2018, ο 21ος αιώνας χάρισε στην ανθρωπότητα μια σημαδιακή στιγμή στην ιστορία του πολιτισμού, της τεχνολογίας, της τέχνης και της ψυχαγωγίας

Η διαδικτυακή πλατφόρμα Netflix παρουσίασε στο κοινό της ένα διαδραστικό επεισόδιο, μια ταινία της σειράς Black Mirror με τίτλο Black Mirror: Bandersnatch. 

Οι συνδρομητές της πλατφόρμας είχαν και έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας στην οποία συμμετέχουν.

Ο θεατής αποφασίζει κατά τη διάρκεια της προβολής σε τακτά και άτακτα χρονικά διαστήματα, τη συνέχεια της ιστορίας και δίνει το φινάλε που επιθυμεί. Συνομιλεί με τον πρωταγωνιστή, ορίζει τις επιλογές του, άλλοτε απλές και άλλοτε σύνθετες, πολύπλοκες και κυρίως χωρίς γνώση των συνεπειών που θα έχουν.

Πρόκειται για μια τεράστια τομή στην ιστορία του θεάματος, παρμένη βεβαίως από τον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών αλλά δοσμένη για πρώτη φορά στην πορεία της ανθρωπότητας μέσα από μια δραματική και κινηματογραφική ιστορία.

Ο θεατής συνομιλεί με τον ήρωα αλλά συνομιλεί ταυτόχρονα με το μέλλον και το παρελθόν του.

Εξ’ ορισμού η μεγάλη τέχνη είναι αυτή που συνταιριάζει μορφή και περιεχόμενο. Η ταινία το καταφέρνει αυτό σε απόλυτο βαθμό. Ο ήρωας ζεί τη δεκαετία του 80 και επιθυμεί να δημιουργήσει το πρώτο διαδραστικό βιντεοπαιχνίδι. Πολύ γρήγορα όμως ο θεατής αντιλαμβάνεται πως το βιντεοπαιχνίδι και η διαδραστικότητά του αφορά τον ίδιο. Έτσι το παιχνίδι της ζωής, των παράλληλων πραγματικοτήτων και της επιτυχίας, πάντοτε με το ανάλογο κόστος, βρίσκεται στα χέρια του και πιο συγκεκριμένα στον ποντίκι του υπολογιστή του.

Ο θεατής νιώθει προγραμματισμένος, εγκλωβισμένος πάντοτε σε συγκεκριμένες επιλογές και αντιλαμβάνεται πως η ελευθερία του έχει όρια, πλαίσια και τείχη. Όπως ακριβώς συμβαίνει σε ένα βιντεοπαιχνίδι. Ο θεατής ζει τον εφιάλτη των επιλογών και αντιλαμβάνεται άμεσα πως το τοπίο της τεχνολογίας που απλώνεται μπροστά του, αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του.

Ο τίτλος,  Black Mirror: Bandersnatch, παραπέμπει στο τρομακτικό πλάσμα που επινόησε ο συγγραφέας του “Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων”, Lewis Carroll, μέσα από το μυθιστόρημά του “Through the Looking-Glass” (1872) και το ποίημα του, “The Hunting of the Snark” (1874). Η υπόθεση της ταινίας τοποθετείται στο Ηνωμένο Βασίλειο του 1984, εστιάζοντας σε έναν νεαρό προγραμματιστή (Fionn Whitehead).

Την σκηνοθεσία υπογράφει ο David Slade (30 Days of Night, Hard Candy, Hannibal, American Gods), ο οποίος είχε ενορχηστρώσει και την δράση του επεισοδίου της σειράς Black Mirror «Metalhead» από το 4ο κεφάλαιο.

Το cast συναπαρτίζουν οι: Fionn Whitehead, Asim Chaudhry, Will Poulter, και η Alice Lowe.

Όλα τα φινάλε, συνολικά 5, και οι επιλογές της ταινίας δημιουργούν ένα 5ωρο περίπου έργο. Φυσικά η ταινία προβάλεται στη διαδικτυακή πλατφόρμα Netflix και είναι κρίμα να τη δει κάποιος με διαφορετικό τρόπο αφού θα χάσει όλη τη διαδραστικότητα της υπόθεσης.

Στα μείον του περιεχομένου είναι οι περιορισμένες επιλογές του θεατή, άρα και του ήρωα. Η ζωή δυστυχώς δεν έχει μόνο 2 επιλογές, άσπρο-μαύρο, καλό-κακό κτλ, αλλά δε μπορούμε να είμαστε τόσο απαιτητικοί. Η πρώτη προσπάθεια τέτοιου είδους διάδρασης δε μπορεί να μας προσφέρει μια απόλυτη προσομοίωση όλων των επιλογών και των πιθανοτήτων της ζωής.

Αλλά και να τις είχαμε μπροστά μας όλες αυτές τις επιλογές, το σίγουρο είναι πως θα παραμέναμε προγραμματισμένοι και ανελεύθεροι.

Αριστούργημα.

Mario Vagman

ΚΑΝΕ ΣΧΟΛΙΟ

AΠΑΝΤΗΣΗ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

To Top