ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Συνέντευξη με τους Op3

Eπιμέλεια, παρουσίαση Σταύρος Παπαγεωργόπουλος

Για τους Op3 και τον δίσκο τους «Smyrnae» τα είχαμε πει εδώ. Τώρα ήρθε η ώρα για την ζωντανή παρουσίαση του απόψε 14 Απρίλη στο Ναύπλιο, στο Πλεκτήριο και με αφορμή αυτό, συζητάμε για τα πάντα με το συγκρότημα:

Η έμπνευσή σας είναι ολοφάνερη. Σμύρνη 1922, Μοριά Λέσβου 2015. Η προσέγγιση ήταν στο πλαίσιο της ευρύτερης γνώσης ή μελετήσατε τα ιστορικά γεγονότα;

Όπως γράφουμε και στις πληροφορίες του δίσκου, δανειστήκαμε τον χώρο και χρόνο της καταστροφής, χωρίς παραπάνω ιστορικές αναφορές. Είναι πολύ σημαντική πληροφορία αυτή για εμάς, ώστε να ξέρει ο ακροατής πως δεν έχει να κάνει με την εξιστόρηση των γεγονότων του 1922, αλλά πως με αφορμή αυτά, δίνουμε βαρύτητα στο παγκόσμιο φαινόμενο της προσφυγιάς.

Ποια ήταν η πρώτη σπίθα που ξεκίνησε την μουσική σύνθεση του νέου δίσκου αλλά και αφορμή της θεματικής του άλμπουμ;

Η ιδέα του άλμπουμ αυτού είχε έρθει πριν απ’το πρώτο άλμπουμ, ‘HOPE’, το 2016. Ήταν κάπου μετά τo 2015, όταν τα γεγονότα των προσφύγων άρχισαν να επηρεάζουν την Ευρώπη και την Ελλάδα. European Refuge Crisis, όπου 1 εκατομμύριο πρόσφυγες, έψαχναν άσυλο στην Ευρώπη. Είδαμε δραματικές σκηνές σε όλα τα media και μας επηρέασε πάρα πολύ. Θέλαμε να βρούμε τρόπο να εκφράσουμε τη δική μας άποψη για αυτό. Η ιδέα ήταν να συνδέσουμε τη δική μας καταστροφή, της Σμύρνης, με το σήμερα. Το φαινόμενο, ο ανθρώπινος πόνος και ο ξεριζωμός δεν έχουν ημερομηνία συγκεκριμένη, ούτε τόπο.

Είστε μουσικοί που ζούν στην επαρχία. Υπάρχει στήριξη από τους φορείς αλλά και από –έστω μια μερίδα- κόσμου;

Από τους φορείς, δεν θα το λέγαμε. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν την ύπαρξή μας. Όπως δεν γνωρίζουν την ύπαρξη πολλών ακόμα δημιουργικών διαδικασιών από άλλους ανθρώπους. Δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό. Δεν υπάρχουν οι άνθρωποι, τα στελέχη, η απαραίτητη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση στα καλλιτεχνικά δρώμενα της τοπικής κοινωνίας. Μακάρι να μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι θα αλλάξει, αλλά δεν το νομίζουμε. Μάθαμε να ζούμε με αυτό, χωρίς καμία βοήθεια και πλέον δεν υπάρχει λόγος να την αναζητούμε. Αν κάποιος φορέας ενδιαφερθεί φυσικά για τη δουλειά μας, θα συζητούσαμε ενδεχόμενα συνεργασίας.

Την διαφορά κάνουν όμως οι άνθρωποι, μεμονωμένα καμιά φορά. Έχουμε συναντήσει και συνεργαστεί με εξαιρετικούς ανθρώπους που έχασαν τον ύπνο τους και έτρεξαν ώρες ατέλειωτες για εμάς. Αρκετοί, εργάζονται στους δημόσιους φορείς όμως ενήργησαν ατομικά, χωρίς κανένα όφελος. Είναι ο μεγαλύτερος λόγος που συνεχίζουμε να παλεύουμε.

Πλησιάζουν εκλογές. Θέλω την γνώμη σας για τα πολιστικά δρώμενα του τόπου και από την πλευρά των φορέων αλλά και του κοινού ως προς συμμετοχή

Η αλήθεια είναι, πως είναι προτίμησή μας να μην εκφραζόμαστε δημόσια για όλα αυτά. Είμαστε αρκετά απογοητευμένοι απ΄το σύνολο των πολιτιστικών εκδηλώσεων όμως δεν έχει καμία απολύτως σημασία, η δική μας γνώμη. Υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν με όλο τους το “είναι” για κάτι μεγαλύτερο, όμως βρίσκουν αντίσταση απ΄τα πρώτα κιόλας βήματα. Από τη στιγμή που ο κόσμος δεν νιώθει ή δεν δείχνει την ανάγκη για κάτι καλύτερο, ποιοτικότερο και / ή διαφορετικό, θα παραμείνουμε στα ίδια επίπεδα “διασκέδασης” – “ψυχαγωγίας”. Για εμάς και πολλούς ακόμα βέβαια, η λύση είναι ένα μεταφορικό μέσο και μερικά χιλιόμετρα ταξιδιού.

Πως είναι η ζωή ενός ερασιτέχνη μουσικού στην επαρχία στην ελλάδα του 2019; (προς το ζην, παραγωγη και κατανάλωση μουσικής, διασύνδεση με άλλους καλλιτεχνες, σχέση με το αντικείμενο αυτό καθεαυτό)

Μέσω του διαδικτύου, βρισκόμαστε με όλους ανά πάσα στιγμή. Μπορούμε να ανταλλάξουμε πληροφορίες και να γίνουν διαδικασίες όπως η μίξη, μέσω αυτού. Γνωριμίες και ευκαιρίες, είναι τα μεγαλύτερα θετικά του διαδικτύου όχι μόνο για όσους είναι στην επαρχία.

Δουλεύουμε καθημερινές δουλειές, για να μπορούμε να δημιουργήσουμε μουσική και να τη μοιραστούμε με τον κόσμο. Ο κόσμος στην επαρχία που μας γνωρίζει, είναι παραπάνω από υποστηρικτικός.

Η διαδικασία συγγραφής των μελωδιών πώς έγινε;

Είναι πάντα μια διαδικασία που γίνεται σε διαφορετικά στάδια. Μερικές ιδέες έρχονται έτοιμες, απ΄τον καθένα μας ή κατά τη διάρκεια της πρόβας. Ο συνδυασμός των δύο λειτούργησε στο ‘SmyrnAe’. Κάποια κομμάτια μάλιστα, είχαν δημιουργηθεί 2 ή 3 χρόνια πριν.

Τι συμβολίζει η επιλογή αυτής της γραφής των τίτλων στα αγγλικα;

Μιας και δεν υπάρχει στίχος στη μουσική μας για να προσδιορίσει την ταυτότητά μας, ήταν πιο άμεσο για εμάς να εκφράσουμε τα συναισθήματα του κάθε κομματιού με τίτλους ελληνικούς, γραμμένους στην αγγλική γλώσσα.

Αν ο δίσκος ήταν μια από τις αισθησεις, τι χρώμα θα τον βλέπαμε, τι μυρωδιά θα τον μυρίζαμε, τι υφή θα αγγίζαμε;

Θα ήταν μωβ – υπερτερεί μια μελαγχολία, μια πένθιμη υφή, κυρίως στο ομώνυμο κομμάτι.
Θα μύριζε
μύρο – ο τίτλος σημαίνει ‘’Της Σμύρνης’’. Για εμάς είναι ‘’το άρωμα της Σμύρνης’’.
Θα είχε
τραχιά υφήη καταστροφή, ο πόνος και ο ξεριζωμός.

Ο δίσκος μασκαρεύει πολύ σωστά τις επιρροές σας δίνονταν την αίσθηση ταυτόχρονα του γνώριμου αλλά και του φρέσκου. Ποιοι καλλιτέχνες / άλμπουμ διεκδικούν την επιρροή πάνω στο “Smyrnae”;

Σίγουρα επηρεαστήκαμε πολύ απ΄τους Tigran, Dhafer Youssef, Shai Maestro. Υπάρχουν πολλά και διαφορετικά στοιχεία στη μουσική μας γενικά, ειδικά σε αυτό το άλμπουμ, ο πειραματισμός είχε τον κύριο λόγο.

Αν αυτό το άλμπουμ αποτελούσε σάουντρακ ταινίας, ποια θα ήταν αυτή;

Δεν μπορούμε να απαντήσουμε με συγκεκριμένο τίτλο σε αυτό, όμως σίγουρα σε κάποια ταινία με αρκετή ατμόσφαιρα, σκοτεινά πλάνα, περισσότερο συναίσθημα και λιγότερη ομιλία. Ιδανικά, σε κάτι πιο αφηγηματικό.

Εσείς έχετε σχέδια για κάποια οπτικοποίηση κάποιου τραγουδιού;

Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης του Op3, το οπτικό υλικό. Θα θέλαμε να το αναπτύξουμε αρκετά περισσότερο στο μέλλον, θα έδινε το κάτι παραπάνω στη μουσική μας.

Με τον δίσκο αυτόν ποια είναι η δήλωση που κάνετε ως πολίτες και ως μουσικοί.

Θεωρούμε ότι η μουσική έχει βαρύτητα, δεν είναι απρόσωπη και κενή. Τουλάχιστον τέτοια μουσική προσπαθούμε να κάνουμε. Το φαινόμενο της προσφυγιάς είναι παγκόσμιο και θεωρούμε πως θα πρέπει ο περισσότερος κόσμος να έχει ευαισθητοποιηθεί σε αυτό. Δεν κάνουμε πολιτική μουσική, σε καμία περίπτωση. Μας αρέσει να υπάρχουν μηνύματα πίσω απ΄τις νότες παρόλα αυτά. Δίνει αξία σε όλα.

Παντα οι καλλιτέχνες έχετε να προσθέτε κάτι στα έργα σας ακομή και αν αυτά έχουν τελειώσει αλλά όχι τελειοποιηθεί. Εδώ τι πιστεύεις ότι λείπει από τον δίσκο αυτό ώστε αν γύρναγες τον χρόνο πίσω να το προσέθετες;

Είναι η πρώτη φορά που δεν θα άλλαζα τίποτα. Είμαι πολύ χαρούμενος με το αποτέλεσμα και ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Όλα έγιναν συνειδητά και μεθοδικά. Άλλωστε, το Op3 έχει ως στόχο να αλλάζει τις συνθέσεις στις ζωντανές εκτελέσεις. Αυτό μας δίνει την παραπάνω ικανότητα να εξελίσσουμε τον ήχο μας κάθε στιγμή.

Αυτόν τον καιρό ονομάτισε μου τους καλλιτέχνες και άλμπουμ που ακούτε.

Tigran, Olafur Arnalds, Mammal Hands και GoGo Penguin. Με τους τελευταίους, είχαμε την τεράστια χαρά να μοιραστούμε τη σκηνή του Gazarte την Παρασκευή 12 Απριλίου. Μια απίστευτη εμπειρία.

Πάμε σε μια πιο ξενέρωτη ερώτηση, αλλά τα λογιστικά μιας μπάντας σαν τους Op3 ποιά είναι ακριβώς και πώς ρυθμίζονται; (οικονομικό σκέλος, στούντιο, εξοπλισμοί, κλεισιμο συναυλιών, πλατφόρμες κλπ)

Χάος! Θέλει τον προγραμματισμό μιας μικρής εταιρείας, με τη διαφορά οτι δεν βλέπουμε τα ίδια έσοδα (γέλια)! Είναι αρκετά δύσκολο, χρειάζεται χρόνος, επιμονή, κούραση, νεύρα, λίγη ακόμα κούραση και αρκετή υπομονή. Για να οργανωθεί η παρουσίαση του δίσκου μας στο Six D.O.G.S στις 29 Μαρτίου στην Αθήνα, χρειάστηκαν 5 μήνες, περίπου, δουλειάς.

Η Τέχνη πρέπει να είναι δυσάρεστη (με την έννοια της παραγωγής προβληματισμών και όχι διασκεδάσεων). Κάπου αυτό κουράζει ή νιώθεις ότι σαν μπάντα μόνο αυτό σας κρατάει σκεπτόμενους δημιουργικά; Με λίγα λόγια θα βγάζατε ποτέ κάτι για να ξεσπάσετε απλά και εκτονώνεστε ευχάριστα χωρίς συμβολικό ή άλλο υπόβαθρο;

Δεν είναι κάτι που μας εκφράζει δημιουργικά. Χρειαζόμαστε λόγο ύπαρξης μουσικά. Πάντα θα καταπιανόμαστε με διάφορα θέματα. Είναι conceptual – θεματική, η μουσική μας. Αυτό από μόνο του, δεν την κάνει πάντα δυσάρεστη, όμως στην πλειονότητά τους, τα ζητήματα που μας απασχολούν καλλιτεχνικά, είναι δυσάρεστα. Ίσως γιατί θέλουμε να δώσουμε μια άποψη τέχνης, πάνω σε μελανά γεγονότα και δεδομένα.

Μολονότι κλισέ ερώτηση αλλά εδώ και πολλά χρόνια πλέον υπάρχουν άπειρες μπάντες σε κάθε μουσικό είδος σε μια πλατιά κλίμακα όπου δρουν πολύ έντονα. Μάλιστα όσο εντείνεται η κρίση, το δίκτυο αυτών των καλλιτεχνών γίνεται όλο και πιο ενεργό. Πως το εξηγείτε και που το βλέπετε να πηγαίνει;

Είναι πολύ θετικό και χαιρόμαστε πάρα πολύ. Οι καλλιτέχνες/δημιουργοί, έχουν την ανάγκη της έκφρασης μέσα απ΄ την τέχνη και αντίστοιχα, μεγάλη μερίδα κόσμου, έχει την ανάγκη να αγκαλιάσει και να δεχτεί όλα αυτά τα μηνύματα. Δύσκολες εποχές που ίσως γίνονται λίγο πιο υποφερτές μέσα απ’τη μουσική.

Πείτε μας λίγα λόγια για τους Op3 για την προ- “Smyrnae” εποχή

Κάναμε το πρώτο μας άλμπουμ ‘HOPE’ το 2016, όπου είχε τύχει εξαιρετικών κριτικών από τον εγχώριο και ξένο μουσικό Τύπο. Ακολούθησαν 2 μικρά EP και ελάχιστες εμφανίσεις στην Ελλάδα. Κάτι που συνειδητά, αλλάζουμε από όταν φτιάξαμε το νέο άλμπουμ.

Και λίγα λόγια για τα μελλοντικά σχέδια ας άμεσα και μη.

Την Κυριακή 14 Απριλίου, παρουσιάζουμε τον δίσκο στο Πλεκτήριο στο Ναύπλιο για πρώτη φορά (η εκδήλωση εδώ). Ακολουθεί η παρουσίαση του δίσκου την Παρασκευή 14 Απριλίου, στο Καταφύγιο, στο Άστρος (εδώ). Είμαστε σε επαφή με διάφορα φεστιβάλ στην Ελλάδα, όμως δεν υπάρχει κάτι σίγουρο. Γράφουμε νέο υλικό και σκοπεύουμε να δώσουμε δείγμα τον Σεπτέμβρη.

Σε νεότερους συντοπίτες σας τι θα λέγατε, για να φτάσουν και αυτοί έστω στο παραγωγικό κομμάτι της συγγραφής ενός δίσκου;

Είναι εφικτή διαδικασία απ’τον καθένα πλέον. Με μια καλή αναζήτηση εξοπλισμού και χώρων παραγωγής, μπορεί ο καθένας αναλόγως με το budget του, να παράγει έργο. Δεν θεωρούμε πως η επαρχία παίζει ανασταλτικό ρόλο. Όχι σε σημείο που να το κάνει ακατόρθωτο.

Αντί τελευταίας ερώτησης.Μπορείτε να απευθύνετε εσείς μια ερώτηση στους αναγνώστες μας, σε φίλους, άγνωστους, τοπικούς άρχοντες, μουσικανθρώπους η μη.

Θα θέλαμε μόνο να αναφέρουμε ότι υπάρχει προσπάθεια για όμορφη τέχνη, από πολλούς ανθρώπους τριγύρω. Είναι στενάχωρο να κυριαρχεί το “κλειστό” μυαλό και ο φόβος για το διαφορετικό. Όσα χρόνια ασχολούμαστε ενεργά με τη μουσική, ο μόνος τρόπος για να εξελίξουμε τα πράγματα, έχει βρεθεί στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Μουσική, θέατρο, κινηματογράφος και ένα σορό τέχνες, ανθίζουν στην τοπική κοινωνία από ανθρώπους που αρνούνται να το βάλουν κάτω. Κάποιες φορές, αξίζει λίγη παραπάνω προσοχή.

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι:
Facebook

Youtube
Twitter
Bandcamp
Instagram
Spotify

ΚΑΝΕ ΣΧΟΛΙΟ

AΠΑΝΤΗΣΗ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

To Top